Turqia ka bërë një hap të rëndësishëm në përpjekjen për të siguruar një vend në Listën e Trashëgimisë Kulturore Jomateriale të UNESCO-s, duke propozuar një nga elementët më të dashur të jetës së përditshme: mëngjesin. Ky vakt, i njohur si kahvalti, përfshin një gamë të gjerë ushqimesh si buka e sapopjekur, djathra të ndryshëm, reçele, mjaltë dhe vezë. Mëngjesi turk është më shumë se thjesht një vakt i parë; ai përfaqëson një përvojë kulturore që bashkon traditën, mikpritjen dhe shijet karakteristike nga të gjitha rajonet e vendit.
Fjala "kahvalti" do të thotë "para kafesë", por ky vakt është transformuar në një festë të pasur dhe të ngopshme, e cila vështirë se mund të krahasohet me ndonjë tjetër. Nga restorantet e hapura në Turqinë Lindore, që ofrojnë supa dhe gatime me bazë mëlçie që në agim, deri te mëngjeset më të lehta në brigjet e Azisë së Vogël, ku përfshihen perime të freskëta dhe djathë tulum Bergama, çdo rajon kontribuon me karakterin e tij në këtë traditë.
Disa ushqime janë thelbësore në çdo kahvalti turk. Djathrat dhe ullinjtë, si ai i famshëm nga Ezine dhe ullinjtë e marinuar të Azisë së Vogël, janë gjithmonë të pranishëm. Perimet dhe frutat e freskëta, si domatet dhe kastravecat, përbëjnë një pjesë të rëndësishme të tryezës. Vezët shërbehen në shumë forma, duke përfshirë menemen me domate dhe speca, vezë me suxhuk, ose çilbirin tradicional me kos dhe hudhër. Për të përfunduar, ëmbëlsirat si buka e ngrohtë, simiti me susam, poğaçet e mbushura dhe gözleme të punuara me dorë, e bëjnë këtë mëngjes një festë të vërtetë për shqisat.
Mendim personal
Mëngjesi turk përfaqëson një traditë të pasur kulturore që meriton vëmendje dhe mbrojtje në nivel ndërkombëtar
