Si Kina po përfiton nga dobësimi gradual i Shteteve të Bashkuara

“Donald Trump ka mbërritur në takimin me Xi Jinping shumë më i dobët se homologu i tij kinez. I bllokuar në luftën në Lindjen e Mesme, nga e cila nuk di si të dalë. Dhe në rënie në sondazhe, i bërë jopopullor pikërisht nga rritja e çmimeve e shkaktuar nga lufta, së bashku me tarifat që ai vetë ka vendosur dhe përkeqësimin e gjendjes së tij mendore. Ndërkohë, Xi tashmë ka strategjinë ekonomike dhe ushtarake për ta përballuar.” Francis Fukuyama është politologu i Stanfordit dhe autori i veprës së famshme Fundi i Historisë dhe Njeriu i Fundit: eseja e shkruar në vitin 1992, pas rënies së Bashkimit Sovjetik, ku ai argumentonte se liberalizmi demokratik nuk kishte më rivalë: Pika përfundimtare e evolucionit ideologjik të njerëzimit. Vetëm që, tridhjetë vjet më vonë, në librin Liberalizmi dhe kundërshtarët e tij, ai pranoi: Gjërat janë më të ndërlikuara. Xi e priti Trumpin duke përmendur “kurthin e Tukididit”: një ftesë për të mos rënë në gabimin fatal të një lufte të pashmangshme. “Ndoshta nuk do të ketë luftë; por është e vështirë të shmanget konkurrenca ekonomike dhe strategjike mes dy vendeve si Kina dhe Shtetet e Bashkuara, që kanë objektiva dhe sisteme politike kaq të ndryshme. Thelbi është tjetërkund: Xi e konsideron Amerikën në një fazë rënieje afatgjatë, për të cilën pjesërisht fajëson pikërisht Trumpin. Prandaj e ledhaton me gjeste simbolike, i thotë se janë partnerë dhe superfuqi të barabarta; por në realitet ai vetëm po pret që Amerika të dobësohet gjithnjë e më shumë.” Megjithatë, strategjia e Xi-t nuk përbëhet vetëm nga pritja. “Ai kërkon lëshime për Tajvanin. Dhe fatkeqësisht, ishulli është e vetmja gjë që sot Trump mund t’i ofrojë për të siguruar të paktën pamjen e një marrëveshjeje tregtare dhe një mbështetje simbolike për hapjen e Ngushticës së Hormuzit. Sipas meje, gjithçka sillet rreth kësaj.” Amerikanët tashmë kanë bllokuar paketën e armëve prej 11 miliardë dollarësh të destinuar për Taipein.